พื้นที่จำกัด (PAIN ZONE)

รัก…เป็นอะไรที่มีแล้วต้องยึดติด
เรา…เลยไม่คิดแบบนั้น โอ้วว..
เธอกับฉัน…เป็นแค่คนสองคน ที่เข้าใจกัน
ไม่เห็นจำเป็น ต้องเยอะอะไรเลย
แต่ทำไม ยิ่ง ชิด ชิด ชิด ก็ยิ่ง คิด คิด คิด
ยิ่งสนิท ก็ยิ่งต้องการเจอ
เหงาทุกครั้ง ที่ต้องไกล โคตรหวั่นไหว เมื่อใกล้เธอ
ก็รู้ตัวดีว่า ไม่มีสิทธิ์ แต่ฉันเองที่ผิด
ที่เผลอไปคิดเกินเส้น ไกลอย่างนี้
ไม่รู้จะอยู่ตรงนั้นยังไง ทางออกไป ก็ไม่มี
เธอช่วยบอกที จากนี้ต้องทำไง
ก็ไม่ได้เจ็บแต่เหงา จะออกไปก็ยิ่งเหงา
มันต้องทำไงดี ให้เรายังมีเรา
ตกลงไว้..ไม่รัก ทำไม่..ได้เลยสักอย่าง
โทษตัวเองแค่นั้น ก็เพราะฉันทำมันพัง
อยากจะทำตัว อย่างเดิม ก็ไม่ไหว
อยากจะหวงเธอ สักนิด ก็ไม่ได้
อยู่ในพื้นที่ ต้องห้าม ถึงอยู่ใกล้ แต่ห้ามเข้าไป
แต่ทำไม ยิ่ง ชิด ชิด ชิด ก็ยิ่ง คิด คิด คิด
ยิ่งสนิท ก็ยิ่งต้องการเจอ
เหงาทุกครั้ง ที่ต้องไกล โคตรหวั่นไหว เมื่อใกล้เธอ
ก็รู้ตัวดีว่า ไม่มีสิทธิ์ แต่ฉันเองที่ผิด
ที่เผลอไปคิดเกินเส้น ไกลอย่างนี้
ไม่รู้จะอยู่ตรงนั้นยังไง ทางออกไป ก็ไม่มี
เธอช่วยบอกที จากนี้ต้องทำไง
ก็รู้ตัวดีว่า ไม่มีสิทธิ์ แต่ฉันเองที่ผิด
ที่เผลอไปคิดเกินเส้น ไกลอย่างนี้ (Hoo)
ไม่รู้จะอยู่ตรงนั้นยังไง ทางออกไป ก็ไม่มี
เธอช่วยบอกที จากนี้ต้องทำไง