Rasti che zod migzareh

زندگى راستى چه زود میگذره
آدماز فرداى خود بیخبره

گاهى از مدرسه و كيف و كتاب گفتى برام
گاهى از شيطونی هاى بی حساب گفتى برام
گاهى از مردم بی عاطفه ناليدى واسم
گاهى از عاشقى و رنج و عذاب گفتى برام

زندگى راستى چه زود مىﮔذره
آدم از فرداى خود بیخبره

كاشكى میشد كه بخندم هميشه
چكنم! دست خودم نيست، نميشه
ديگه اون روزهاى زيبا نمياد
ديگه اون خنده به لبها نمياد

زندگى راستى چه زود میگذره
آدم از فرداى خود بیخبره