Mažaròl

'Nđó 'ł trói cór 'tra càmp e bosc,
Co eł sol se stusa e se cuerđe i
Ẑóc,
So' stàt drío i pas deł Maẑaról.
Tut al dì no me so' fermà,
Me so' ẑa pérs 'tra foje e ram,
Me par cheł síe scanpà.

Maẑaról! 'Ndo setu 'ndà
Maẑaról! Te 'còre qua
Maẑaról vàrđa là, cóm' i more i
Tò camp!
Maẑaról! 'Ndo setu 'ndà
Maẑaról! Curi! Qua!
Maẑaról vàrđa là, solche piere
Sora i prà!

'Na jòlta ai òm te féa catàr,
Co i se svéjea eł laór ẑa fat,
E có i fiói i pođéa ẑugàr.
Ma 'ncó no i è, pi i stéssi camp
E i òm i ẑerca de desmentegàrse
Che i vién da i prà.

Maẑaról! 'Ndo setu 'ndà
Maẑaról! Te 'còre qua
Maẑaról vàrda là, cóme i
More i tò canp!
Maẑaról! 'Ndo setu 'ndà
Maẑaról! Curi! Qua!
Maẑaról vàrđa là, solche piere
Sora i prà!

Ma la tera no l'è dei òm che
No i sa
Che l'è drío i ram, no l'è
Scanpà.
La tera no l'è de i òm che no
I sa
Che tra i ram l'è drìo varđàr...