Toch Uitverkoren

Er staat een man in het midden van het plein
Hij lacht mij toe en vraagt aan mij
Weet jij wat we zijn
Ik zeg nee ik weet van niets
Het gaat mij allemaal te boven
En ik kan niet meer geloven
In het zoeken naar de waarheid
Ik kan niet meer geloven
In het graven naar de bron
Alsof het kon

Hij kijkt mij aan en vraagt aan mij
Waar ben jij je hop verloren
Je bent toch uitverkoren
Je draagt de eeuwigheid in jou
Maar je doet het met berouw
Wat is het dat je niet ziet

Dame draai je om
Je staat weer in mijn zon
En als ik er niet meer ben
Leef jij dan nog steeds in mij
Ik weet niet wie je bent
Ik weet dat jij mij kent
De goede oude ik geeft het woord
Aan jou