Navazesh

عزیزم عادتمه به چشای تو بیام
بکشی دست نوازش رو سر تنهاییام
از چشات معلومه که خسته ای مثل خودم
با همین دستا میام اشکاتو پاک میکنم
نفس نفس میمیرم بیا نذار غریبه شه با آینه ها تصویرم
شبایی که ستارمی فانوسا بی تاثیرن
دستمو محکم تر بگیر که دارم از دست میرم
نمیخوام پر بکشم وقتی تو این قفس تویی
واسه زنده موندنم مهم تر از نفس تویی
گل دردونه ی من میخوام جلوم قد بکشی
میدونی دق میکنم اگه تو پژمرده بشی
نفس نفس میمیرم بیا نذار غریبه شه با آینه ها تصویرم
شبایی که ستارمی فانوسا بی تاثیرن
نفس نفس میمیرم بیا نذار غریبه شه با آینه ها تصویرم
شبایی که ستارمی فانوسا بی تاثیرن