Os teus bicos xa non me saben

Eu era nada e ti déchenme a vida
Prendiches lume ca túa mirada
Aprendichesme a ver na pluma unha espada
Que cada cantiga era cousa sagrada
E ca sede que che tiña
E ti tabas xunto á miña con viña, peixe sen espiña
E funme dando tanto ca forza radioactiva
Erguía a cabeza e víate alá riba
Estrica máis, estrícame
Outro metro máis entre nós
Podes escoitar como anda o teu reloxo
Estou onde me deixaches

Os teus bicos xa non me saben
Ben de aquela vez
Que pasou por riba nossa
Unha recua de desgracias
E espertamos en pelotas
No medio da gorrarlla
E ti non eras ti
Os teus bicos xa non me saben
Como me sabían antes
Despois da noite
Que nos pisaron as cabezas
E perdiches a esperanza
E non diches a mazá
Fasme moito mal

Agora xa non tas aiquí
Podo verte, tocarte, pero non tas aiquí
Que rela o parabén vestida de Darth Vader
Que che diga que é bonita a túa estrela da morte
Antes molabas, antes molabas e moito
Quen carallo está atrás dese careto
Eu nunca pensei que este mundo era perfecto
Ti levabas paus e sudabas por pesetas
Escolli de vos o meu enterro
Pero deixar que morra como me peta
Ti sabelo todo e eu non che sei nada
Nunca che pedín a ninguén que me axudara
A taberna non é o mellor psiquiatra
Se todo vale, cómprame unha pistola
Vivir é algo máis que pagar facturas
E ti non recuas pero choras
Por fora eu tou seco, por dentro eu non bebo de novo
O teu viño aínda que sexa do caro
Os teus bicos xa non me saben