Ayfer Abla

Sen doğduğundan beri uykusuzluk nedir
Güler yüzün beni görüyor
Kardeşimsin benim koluma alışmış canım
Güler yüzün bana bakıyor
Güler yüzün beni sarıyor
Minik kuşum büyüyor

Ah Ayfer'im canım kardeşim benim
Ne kadar sevsem bilmez ki beni
Dönse geriye göremez şimdi
Sarılsa bile boşluk belki

Ayfer'im Ayfer'im
Ne haldeydi gözlerin
Umut dolu düşlerin
Kalbim donuk sen

Hayat dedi bir dakka bu hayat güzel değil
Kardeşim artık gidiyor
Yanına gitsem bugün ölmek dert değil
Minik kuşum ölüyor boynu düştü gidiyor
Güzel kuşum ölüyor

Ah Ayfer'im canım kardeşim benim
Ne kadar sevsem bilmez ki beni
Dönse geriye göremez şimdi
Sarılsa bile boşluk belki

Ayfer'im Ayfer'im
Ayfer'im Ayfer'im
Ayfer'im Ayfer'im Ayfer'im