Cywilizacja jednorazowego użytku

Duszę się
W dżungli z betonu
Bez deszczu i słońca
Uwięziony wśród murów

Duszę się
Oddychając ołowiem
W bezkresnym korku
Na autostradzie donikąd

Nikt nie pamięta o prawach przyrody
Której niestety się nie da przekupić
Zbiorowa psychoza bezmyślnej konsumpcji
Chciwość silniejsza od chęci przetrwania

Bezdrzewny krajobraz - brak szansy na deszcz
Postęp i komfort mają swą cenę
Spękana Ziemia cierpi w milczeniu
Dla jej mieszkańców nie będzie już jutra