Üzgünüm Ah Üzgünüm Bu Yıllara

Üzgünüm vah, üzgünüm bu yolları tüketir aşk
Ya tüketir hep insanı
İnanır bu kalp hep inanır yalanlara
Seni sevmedim ben hiç
Zat-i şahaneniz yokluklara teşrif eder
Günün birinde geri dönmeni temennim
Kalbin istiklalin yollarında eskimesin
Sanki rüzgar değil aşk kokusu esti demin
Sarılmamız kafi
Gerisi teferruat
Aklıma geliyorken kalbime girebilsen keşke
Siluetine yetmiyor ki lehçem
Dudakları bal dolusu tatlı su menekşem
El ele verip gönül çokluğuyla seni sevdik
Direk yüreğim endamına pençe
Belki söylenilen gerçek ama şöyle aşk
Karnı değil kalbi doyuruyor bence
Seni okumuş, bitirmemişim hala
Belki kovulmuşum mektebinden
Tembelim açıkça
Hırs yapıp yeniden okumam gerekli çünkü
Gözlerinin mektebini bitirmeliyim açıktan
Üzgünüm vah, üzgünüm bu yolları tüketir aşk
Ya tüketir hep insanı
İnanır bu kalp hep inanır yalanlara
Seni sevmedim ben hiç
Bu hayat zehri takıp fırlatıyor oku
Ama tanıştırayım kendisi panzehrim olur
Dilimde azdır belki yüreğimde dolu
Ne grisi kirpikleri aşkın elli tonu
Fakat sarılmamış rüzgarlara gonca gibi özlemim
Ve bir sarayın delisine hasret dolusun
Bu şarkı değil de yüreğime iğne ile
Tutturduğun hasretinin kasvet panosu
Ne ben kurdum ne sen avumda kuzusun
Görmeme engel bu can buğusun
Kıyamam gözlerine dolabilecek denizlere
Var git yoluna
Bende kaybolursun
Hep iyi düşündüm
Belki de gelemiyordur
O gülden beridir solamıyorum
Ve hasretimi kırgın yangınlara astım canım
O gülden beridir sevemiyorum
Üzgünüm vah, üzgünüm bu yolları tüketir aşk
Ya tüketir hep insanı
İnanır bu kalp hep inanır yalanlara
Seni sevmedim ben hiç