Promise

Γραμμένα με δρύινα γράμματα
Ονόματα και λέξεις
Χορεύουν τις κόρες καλλίοπες
Νοήματα και σκέψεις

Πίσω από το χρώμα της μέρας
Και μέσα σε πέτρα σταχτιά
Κοιμάται, θυμάται μια υπόσχεση, την ξέρεις και εσύ
Ταξιδεύει με τα πουλιά

Κι αν η καρδιά μου ηχήσει στο τίποτα
Καταραμένα, νεκρικά
Κι άμα ξεχάσω το αίμα μου
Θυσία στανήμερα,
Κιάμα ξεχάσω την όψη μου
Σπονδή,
Λεπίδα,
Φωτιά.

Καθρέπτης μου είναι η άγρια θάλασσα
Συντρίμμια που φέρονται άμορφα
Κυλάει σαν μέταλλο, φόρμα αρχέγονη
Η κόρη σου η ελπίδα

Πίσω από τα σύννεφα

Θρήνος είναι η ποίηση
Θρήνος και η οργή μου
Κόβω την κεφαλή μου

Φύλλωμα πλάτανου η σάρκα
Και με νερό ριζώνει
Το πτώμα μου χαμογελά
Μέσα στο στόμα μου
Καρπός μαύρος φυτρώνει

Πέτρα στεγνή, ψυχρή, αρχαία
Από βυθό αναβλύζει
Ο θάνατος ζει,
Και η ψύχη μου είναι νέα

Κουράστηκα νωρίς
Και ξέχασα το όνομα μου
Με συγχωρείς εικόνα μου
Συγγνώμη και στα παιδιά μου

Δεν είναι η ώρα μου να ζήσω
Αλλ' ούτε και να πεθάνω
Μέσα στα τείχη σιωπηλά
Μόνο να τραγουδάω.

Μόνο η ασχήμια κραυγή
Ξυπνάει τυφλή πέτρα
Άχρωμη χτες μέρα

Κεφάλι γεμάτο αίμα
Κεφάλι λευκό ζωντανό
Μάτια κοιτάνε
Δε βλέπουν ψέμα

Ψέμα νεκρό
Έχει πεθάνει
Μάτια κοιτάνε
Μακριά από εμένα

Τα μάτια μου κοιτάνε έξω

Μακριά από έμενα

Μακριά από εμένα
Φωτός όψη κοιτάει
Είχα πεθάνει
Μα ήταν ψέμα.