Ta Matia Tous
🎵 5637 characters
⏱️ 4:26 duration
🆔 ID: 28193017
📜 Lyrics
Πώς πάει τι λέει καλά;
Χρόνια τώρα δεν είμαστε ξένοι
Προσπαθώ να το γράφω συχνά
Γιατί κάποια ψυχή έξω το περιμένει
Με βλέπουν στο δρόμο μου κλείνουν το μάτι
Με ξέρουνε οι μυημένοι
Παιδιά με φτερούγες στην πλάτη
Παιδιά που η μαυρίλα τα σέρνει
Το διαβάζουμε σαν Ευαγγέλιο
Και το λέμε όλη μέρα από μέσα μας
Τα λόγια σκορπάνε στον άνεμο
Ότι μας μένει είναι μόνο η μπέσα μας
Δεν κερδίζουν οι στοίχοι τις μάχες
Δεν μετράν τα punchlines και οι ατάκες
Παίζουν κάποιοι που φτύνουν φωτιά
Αλλά ήταν και είναι μεγάλοι μαλάκες
Οι συγκυρίες μας κάναν να ψάχνουμε τρόπο να αλλάξουμε χώρα
Και το μυαλό μας σκαλώνει
Δεν λέει να τσουλήσει να ζήσει το τώρα
Η κοινή γνώμη σκοτώνει
Το μίσος ψυχές διαμορφώνει
Η γειτονιά νιώθει πιο ασφαλής
Όταν μπάτσος το όπλο σηκώνει
Κουράζει η ομοιογένεια και αποκλίνω από το normal
Γιατί βαρέθηκα την επανάληψη του καληνύχτα Κεμάλ
Γιατί αυτός είναι ο τόπος που ζούμε
Και όχι μια τουριστική καρτ ποστάλ
Γιατί ακόμα δεν 'μαθαν οι μπάσταρδοι
Ότι δεν σβήνουν φωτιές τα RAFAL
Εκείνοι γνωρίζουν τι κάνουν το ξέρουν πως εδώ που φτάσαμε
Καίνε τα δάση για να μην βρούμε κλαδί όταν θα τους κρεμάσουμε
Οι νεκροί είναι τροφή για το χώμα και ξεχνάμε εννιά απ' τους δέκα
Γιατί ήταν γύφτος, γιατί ήταν πούστης, γιατί ήταν κάποια γυναίκα
Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
Κι αν φεύγει ο χρόνος θυμάμαι αυτά που μισώ
Αυτούς που μου πήραν για πάντα αυτούς που αγαπώ
Κι αν φτάσω στο τέρμα μια νύχτα και αποτρελαθώ
Θα 'ναι γιατί ξεχνάω τα μάτια τους
Θυμάμαι είχα βγει απ' το αυγό μου
Και δε με κρατούσε στο σπίτι μου τίποτα
Οι πρώτες μου τσάρκες μου γνώρισαν την αδικία μες τα κρατητήρια
Παρατηρούσα στο πάρκο εκείνους και εκείνες που είχανε "φύγει"
Που επιλέξανε το περιθώριο
Με τους δρόμους να γίνουνε φίλοι
Μίλησα αυτούς που λέτε τρελούς
Το συναίσθημα απέκτησε αξία
Στη λεωφόρο Αθηνών δύο αγόρια που ντύνονταν πια γυναικεία
Έφαγα από τα σακίδια αστέγων στα Εξάρχεια γύρω απ' την πλατεία
Κι ήδη είχα σπάσει τα δόντια μου
Μα για πρώτη φορά ένιωθα βία
Πήγα και βρήκα ανθρώπους που πάλευαν για μία άλλη ζωή
Δίνουν εξήγηση σ' ό,τι συμβαίνει γιατί όλα έχουνε μια αρχή
Κι όπλισα τη μουσική μου με στίχους να αποτυπωθεί
Η αλήθεια που είδα, η αλήθεια που τρέμουν
Και πάντα θα τρέμουν του κόσμου οι αστοί
Να μην ξεχαστούμε αδέρφια
Έχουν όνομα όλοι οι νεκροί μας
Κι ας θολώνουν στη μνήμη τα μάτια
Στο Προσάναμμα θα 'ναι μαζί μας
Στις γιορτές μας θα είναι μαζί μας
Και στις λύπες μας και στις χαρές μας
Γιατί σήμερα ό,τι αγαπήσαμε
Ζωντανεύει μέσα απ' τις φωνές μας
Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
Κι αν φεύγει ο χρόνος θυμάμαι αυτά που μισώ
Αυτούς που μου πήραν για πάντα αυτούς που αγαπώ
Κι αν φτάσω στο τέρμα μια νύχτα και αποτρελαθώ
Θα 'ναι γιατί ξεχνάω τα μάτια τους
Χρόνια τώρα δεν είμαστε ξένοι
Προσπαθώ να το γράφω συχνά
Γιατί κάποια ψυχή έξω το περιμένει
Με βλέπουν στο δρόμο μου κλείνουν το μάτι
Με ξέρουνε οι μυημένοι
Παιδιά με φτερούγες στην πλάτη
Παιδιά που η μαυρίλα τα σέρνει
Το διαβάζουμε σαν Ευαγγέλιο
Και το λέμε όλη μέρα από μέσα μας
Τα λόγια σκορπάνε στον άνεμο
Ότι μας μένει είναι μόνο η μπέσα μας
Δεν κερδίζουν οι στοίχοι τις μάχες
Δεν μετράν τα punchlines και οι ατάκες
Παίζουν κάποιοι που φτύνουν φωτιά
Αλλά ήταν και είναι μεγάλοι μαλάκες
Οι συγκυρίες μας κάναν να ψάχνουμε τρόπο να αλλάξουμε χώρα
Και το μυαλό μας σκαλώνει
Δεν λέει να τσουλήσει να ζήσει το τώρα
Η κοινή γνώμη σκοτώνει
Το μίσος ψυχές διαμορφώνει
Η γειτονιά νιώθει πιο ασφαλής
Όταν μπάτσος το όπλο σηκώνει
Κουράζει η ομοιογένεια και αποκλίνω από το normal
Γιατί βαρέθηκα την επανάληψη του καληνύχτα Κεμάλ
Γιατί αυτός είναι ο τόπος που ζούμε
Και όχι μια τουριστική καρτ ποστάλ
Γιατί ακόμα δεν 'μαθαν οι μπάσταρδοι
Ότι δεν σβήνουν φωτιές τα RAFAL
Εκείνοι γνωρίζουν τι κάνουν το ξέρουν πως εδώ που φτάσαμε
Καίνε τα δάση για να μην βρούμε κλαδί όταν θα τους κρεμάσουμε
Οι νεκροί είναι τροφή για το χώμα και ξεχνάμε εννιά απ' τους δέκα
Γιατί ήταν γύφτος, γιατί ήταν πούστης, γιατί ήταν κάποια γυναίκα
Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
Κι αν φεύγει ο χρόνος θυμάμαι αυτά που μισώ
Αυτούς που μου πήραν για πάντα αυτούς που αγαπώ
Κι αν φτάσω στο τέρμα μια νύχτα και αποτρελαθώ
Θα 'ναι γιατί ξεχνάω τα μάτια τους
Θυμάμαι είχα βγει απ' το αυγό μου
Και δε με κρατούσε στο σπίτι μου τίποτα
Οι πρώτες μου τσάρκες μου γνώρισαν την αδικία μες τα κρατητήρια
Παρατηρούσα στο πάρκο εκείνους και εκείνες που είχανε "φύγει"
Που επιλέξανε το περιθώριο
Με τους δρόμους να γίνουνε φίλοι
Μίλησα αυτούς που λέτε τρελούς
Το συναίσθημα απέκτησε αξία
Στη λεωφόρο Αθηνών δύο αγόρια που ντύνονταν πια γυναικεία
Έφαγα από τα σακίδια αστέγων στα Εξάρχεια γύρω απ' την πλατεία
Κι ήδη είχα σπάσει τα δόντια μου
Μα για πρώτη φορά ένιωθα βία
Πήγα και βρήκα ανθρώπους που πάλευαν για μία άλλη ζωή
Δίνουν εξήγηση σ' ό,τι συμβαίνει γιατί όλα έχουνε μια αρχή
Κι όπλισα τη μουσική μου με στίχους να αποτυπωθεί
Η αλήθεια που είδα, η αλήθεια που τρέμουν
Και πάντα θα τρέμουν του κόσμου οι αστοί
Να μην ξεχαστούμε αδέρφια
Έχουν όνομα όλοι οι νεκροί μας
Κι ας θολώνουν στη μνήμη τα μάτια
Στο Προσάναμμα θα 'ναι μαζί μας
Στις γιορτές μας θα είναι μαζί μας
Και στις λύπες μας και στις χαρές μας
Γιατί σήμερα ό,τι αγαπήσαμε
Ζωντανεύει μέσα απ' τις φωνές μας
Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
Κι αν φεύγει ο χρόνος θυμάμαι αυτά που μισώ
Αυτούς που μου πήραν για πάντα αυτούς που αγαπώ
Κι αν φτάσω στο τέρμα μια νύχτα και αποτρελαθώ
Θα 'ναι γιατί ξεχνάω τα μάτια τους
⏱️ Synced Lyrics
[00:44.12] Πώς πάει τι λέει καλά;
[00:45.85] Χρόνια τώρα δεν είμαστε ξένοι
[00:47.58] Προσπαθώ να το γράφω συχνά
[00:48.74] Γιατί κάποια ψυχή έξω το περιμένει
[00:50.99] Με βλέπουν στο δρόμο μου κλείνουν το μάτι
[00:52.64] Με ξέρουνε οι μυημένοι
[00:54.35] Παιδιά με φτερούγες στην πλάτη
[00:56.10] Παιδιά που η μαυρίλα τα σέρνει
[00:57.70] Το διαβάζουμε σαν Ευαγγέλιο
[00:59.26] Και το λέμε όλη μέρα από μέσα μας
[01:01.04] Τα λόγια σκορπάνε στον άνεμο
[01:02.41] Ότι μας μένει είναι μόνο η μπέσα μας
[01:04.34] Δεν κερδίζουν οι στοίχοι τις μάχες
[01:06.16] Δεν μετράν τα punchlines και οι ατάκες
[01:07.85] Παίζουν κάποιοι που φτύνουν φωτιά
[01:09.16] Αλλά ήταν και είναι μεγάλοι μαλάκες
[01:11.40] Οι συγκυρίες μας κάναν να ψάχνουμε τρόπο να αλλάξουμε χώρα
[01:14.76] Και το μυαλό μας σκαλώνει
[01:15.80] Δεν λέει να τσουλήσει να ζήσει το τώρα
[01:18.10] Η κοινή γνώμη σκοτώνει
[01:19.67] Το μίσος ψυχές διαμορφώνει
[01:21.48] Η γειτονιά νιώθει πιο ασφαλής
[01:22.97] Όταν μπάτσος το όπλο σηκώνει
[01:24.83] Κουράζει η ομοιογένεια και αποκλίνω από το normal
[01:28.13] Γιατί βαρέθηκα την επανάληψη του καληνύχτα Κεμάλ
[01:31.17] Γιατί αυτός είναι ο τόπος που ζούμε
[01:32.76] Και όχι μια τουριστική καρτ ποστάλ
[01:34.64] Γιατί ακόμα δεν 'μαθαν οι μπάσταρδοι
[01:36.36] Ότι δεν σβήνουν φωτιές τα RAFAL
[01:38.22] Εκείνοι γνωρίζουν τι κάνουν το ξέρουν πως εδώ που φτάσαμε
[01:41.77] Καίνε τα δάση για να μην βρούμε κλαδί όταν θα τους κρεμάσουμε
[01:45.09] Οι νεκροί είναι τροφή για το χώμα και ξεχνάμε εννιά απ' τους δέκα
[01:48.47] Γιατί ήταν γύφτος, γιατί ήταν πούστης, γιατί ήταν κάποια γυναίκα
[01:51.75] Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
[01:55.14] Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
[01:58.55] Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
[02:02.10] Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
[02:05.29] Κι αν φεύγει ο χρόνος θυμάμαι αυτά που μισώ
[02:08.64] Αυτούς που μου πήραν για πάντα αυτούς που αγαπώ
[02:11.99] Κι αν φτάσω στο τέρμα μια νύχτα και αποτρελαθώ
[02:15.53] Θα 'ναι γιατί ξεχνάω τα μάτια τους
[02:18.96]
[02:32.48] Θυμάμαι είχα βγει απ' το αυγό μου
[02:33.61] Και δε με κρατούσε στο σπίτι μου τίποτα
[02:35.86] Οι πρώτες μου τσάρκες μου γνώρισαν την αδικία μες τα κρατητήρια
[02:39.25] Παρατηρούσα στο πάρκο εκείνους και εκείνες που είχανε "φύγει"
[02:42.46] Που επιλέξανε το περιθώριο
[02:44.02] Με τους δρόμους να γίνουνε φίλοι
[02:45.95] Μίλησα αυτούς που λέτε τρελούς
[02:47.54] Το συναίσθημα απέκτησε αξία
[02:49.42] Στη λεωφόρο Αθηνών δύο αγόρια που ντύνονταν πια γυναικεία
[02:52.84] Έφαγα από τα σακίδια αστέγων στα Εξάρχεια γύρω απ' την πλατεία
[02:56.11] Κι ήδη είχα σπάσει τα δόντια μου
[02:57.60] Μα για πρώτη φορά ένιωθα βία
[02:59.61] Πήγα και βρήκα ανθρώπους που πάλευαν για μία άλλη ζωή
[03:02.92] Δίνουν εξήγηση σ' ό,τι συμβαίνει γιατί όλα έχουνε μια αρχή
[03:06.33] Κι όπλισα τη μουσική μου με στίχους να αποτυπωθεί
[03:08.69] Η αλήθεια που είδα, η αλήθεια που τρέμουν
[03:10.79] Και πάντα θα τρέμουν του κόσμου οι αστοί
[03:13.08] Να μην ξεχαστούμε αδέρφια
[03:14.56] Έχουν όνομα όλοι οι νεκροί μας
[03:16.20] Κι ας θολώνουν στη μνήμη τα μάτια
[03:17.83] Στο Προσάναμμα θα 'ναι μαζί μας
[03:19.65] Στις γιορτές μας θα είναι μαζί μας
[03:21.26] Και στις λύπες μας και στις χαρές μας
[03:22.99] Γιατί σήμερα ό,τι αγαπήσαμε
[03:24.78] Ζωντανεύει μέσα απ' τις φωνές μας
[03:26.31] Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
[03:29.90] Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
[03:33.17] Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
[03:36.74] Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
[03:39.99] Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
[03:43.40] Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
[03:46.73] Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
[03:50.31] Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
[03:53.46] Κι αν φεύγει ο χρόνος θυμάμαι αυτά που μισώ
[03:56.99] Αυτούς που μου πήραν για πάντα αυτούς που αγαπώ
[04:00.18] Κι αν φτάσω στο τέρμα μια νύχτα και αποτρελαθώ
[04:03.80] Θα 'ναι γιατί ξεχνάω τα μάτια τους
[04:07.15]
[00:45.85] Χρόνια τώρα δεν είμαστε ξένοι
[00:47.58] Προσπαθώ να το γράφω συχνά
[00:48.74] Γιατί κάποια ψυχή έξω το περιμένει
[00:50.99] Με βλέπουν στο δρόμο μου κλείνουν το μάτι
[00:52.64] Με ξέρουνε οι μυημένοι
[00:54.35] Παιδιά με φτερούγες στην πλάτη
[00:56.10] Παιδιά που η μαυρίλα τα σέρνει
[00:57.70] Το διαβάζουμε σαν Ευαγγέλιο
[00:59.26] Και το λέμε όλη μέρα από μέσα μας
[01:01.04] Τα λόγια σκορπάνε στον άνεμο
[01:02.41] Ότι μας μένει είναι μόνο η μπέσα μας
[01:04.34] Δεν κερδίζουν οι στοίχοι τις μάχες
[01:06.16] Δεν μετράν τα punchlines και οι ατάκες
[01:07.85] Παίζουν κάποιοι που φτύνουν φωτιά
[01:09.16] Αλλά ήταν και είναι μεγάλοι μαλάκες
[01:11.40] Οι συγκυρίες μας κάναν να ψάχνουμε τρόπο να αλλάξουμε χώρα
[01:14.76] Και το μυαλό μας σκαλώνει
[01:15.80] Δεν λέει να τσουλήσει να ζήσει το τώρα
[01:18.10] Η κοινή γνώμη σκοτώνει
[01:19.67] Το μίσος ψυχές διαμορφώνει
[01:21.48] Η γειτονιά νιώθει πιο ασφαλής
[01:22.97] Όταν μπάτσος το όπλο σηκώνει
[01:24.83] Κουράζει η ομοιογένεια και αποκλίνω από το normal
[01:28.13] Γιατί βαρέθηκα την επανάληψη του καληνύχτα Κεμάλ
[01:31.17] Γιατί αυτός είναι ο τόπος που ζούμε
[01:32.76] Και όχι μια τουριστική καρτ ποστάλ
[01:34.64] Γιατί ακόμα δεν 'μαθαν οι μπάσταρδοι
[01:36.36] Ότι δεν σβήνουν φωτιές τα RAFAL
[01:38.22] Εκείνοι γνωρίζουν τι κάνουν το ξέρουν πως εδώ που φτάσαμε
[01:41.77] Καίνε τα δάση για να μην βρούμε κλαδί όταν θα τους κρεμάσουμε
[01:45.09] Οι νεκροί είναι τροφή για το χώμα και ξεχνάμε εννιά απ' τους δέκα
[01:48.47] Γιατί ήταν γύφτος, γιατί ήταν πούστης, γιατί ήταν κάποια γυναίκα
[01:51.75] Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
[01:55.14] Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
[01:58.55] Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
[02:02.10] Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
[02:05.29] Κι αν φεύγει ο χρόνος θυμάμαι αυτά που μισώ
[02:08.64] Αυτούς που μου πήραν για πάντα αυτούς που αγαπώ
[02:11.99] Κι αν φτάσω στο τέρμα μια νύχτα και αποτρελαθώ
[02:15.53] Θα 'ναι γιατί ξεχνάω τα μάτια τους
[02:18.96]
[02:32.48] Θυμάμαι είχα βγει απ' το αυγό μου
[02:33.61] Και δε με κρατούσε στο σπίτι μου τίποτα
[02:35.86] Οι πρώτες μου τσάρκες μου γνώρισαν την αδικία μες τα κρατητήρια
[02:39.25] Παρατηρούσα στο πάρκο εκείνους και εκείνες που είχανε "φύγει"
[02:42.46] Που επιλέξανε το περιθώριο
[02:44.02] Με τους δρόμους να γίνουνε φίλοι
[02:45.95] Μίλησα αυτούς που λέτε τρελούς
[02:47.54] Το συναίσθημα απέκτησε αξία
[02:49.42] Στη λεωφόρο Αθηνών δύο αγόρια που ντύνονταν πια γυναικεία
[02:52.84] Έφαγα από τα σακίδια αστέγων στα Εξάρχεια γύρω απ' την πλατεία
[02:56.11] Κι ήδη είχα σπάσει τα δόντια μου
[02:57.60] Μα για πρώτη φορά ένιωθα βία
[02:59.61] Πήγα και βρήκα ανθρώπους που πάλευαν για μία άλλη ζωή
[03:02.92] Δίνουν εξήγηση σ' ό,τι συμβαίνει γιατί όλα έχουνε μια αρχή
[03:06.33] Κι όπλισα τη μουσική μου με στίχους να αποτυπωθεί
[03:08.69] Η αλήθεια που είδα, η αλήθεια που τρέμουν
[03:10.79] Και πάντα θα τρέμουν του κόσμου οι αστοί
[03:13.08] Να μην ξεχαστούμε αδέρφια
[03:14.56] Έχουν όνομα όλοι οι νεκροί μας
[03:16.20] Κι ας θολώνουν στη μνήμη τα μάτια
[03:17.83] Στο Προσάναμμα θα 'ναι μαζί μας
[03:19.65] Στις γιορτές μας θα είναι μαζί μας
[03:21.26] Και στις λύπες μας και στις χαρές μας
[03:22.99] Γιατί σήμερα ό,τι αγαπήσαμε
[03:24.78] Ζωντανεύει μέσα απ' τις φωνές μας
[03:26.31] Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
[03:29.90] Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
[03:33.17] Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
[03:36.74] Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
[03:39.99] Εκείνος στο δρόμο με τα ακουστικά του σκυφτός
[03:43.40] Εκείνη στο live να χορεύει λουσμένη στο φως
[03:46.73] Θυμάμαι πολλά απ' όσους έχασα πες μου όμως πως
[03:50.31] Μου διαφεύγει το χρώμα απ' τα μάτια τους
[03:53.46] Κι αν φεύγει ο χρόνος θυμάμαι αυτά που μισώ
[03:56.99] Αυτούς που μου πήραν για πάντα αυτούς που αγαπώ
[04:00.18] Κι αν φτάσω στο τέρμα μια νύχτα και αποτρελαθώ
[04:03.80] Θα 'ναι γιατί ξεχνάω τα μάτια τους
[04:07.15]