ROZMOWA 4
🎵 1083 characters
⏱️ 1:20 duration
🆔 ID: 30452786
📜 Lyrics
A jeśli twoja córka kiedyś spojrzy ci w oczy
I zapyta: "Kim byłaś, zanim byłaś moją mamą?"
Powiem jej, że byłam wszystkim, czym bałam się być
Że długo szukałam siebie w oczach innych. Że zanim
Przyszła na świat, ja też próbowałam się pojawić. Na
Nowo. Ale to ona, bez słów, przypomniała mi, kim jestem
A kiedy poczułaś, że narodziłaś się na nowo?
Kiedy dowiedziałam się od bliskich, że mogło mnie tu nie być
I co czujesz, kiedy wracasz do tego momentu?
Wdzięczność. Że moje życie nie skończyło się wtedy. Nie wiem
Co musiałaś czuć, mamo, podpisując dokument, czy mają ratować
Mnie, czy ciebie. Ale dziękuję. Dziękuję, że wybrałaś nas
A ja żyję tak, by nie zmarnować tej szansy, jaką jest życie
A teraz co czujesz?
Nie zawsze byłam rozumiana. Ale nigdy nie byłam całkiem
Sama. I już wiem, że każda blizna to nie wstyd. To znak
Że jestem. Że nie muszę być idealna, by być wystarczająca
Czyli jesteś...?
Jestem Weroniką w procesie. Nieidealną, ale już
Nie zagubioną. I co najważniejsze, już nie sama
I zapyta: "Kim byłaś, zanim byłaś moją mamą?"
Powiem jej, że byłam wszystkim, czym bałam się być
Że długo szukałam siebie w oczach innych. Że zanim
Przyszła na świat, ja też próbowałam się pojawić. Na
Nowo. Ale to ona, bez słów, przypomniała mi, kim jestem
A kiedy poczułaś, że narodziłaś się na nowo?
Kiedy dowiedziałam się od bliskich, że mogło mnie tu nie być
I co czujesz, kiedy wracasz do tego momentu?
Wdzięczność. Że moje życie nie skończyło się wtedy. Nie wiem
Co musiałaś czuć, mamo, podpisując dokument, czy mają ratować
Mnie, czy ciebie. Ale dziękuję. Dziękuję, że wybrałaś nas
A ja żyję tak, by nie zmarnować tej szansy, jaką jest życie
A teraz co czujesz?
Nie zawsze byłam rozumiana. Ale nigdy nie byłam całkiem
Sama. I już wiem, że każda blizna to nie wstyd. To znak
Że jestem. Że nie muszę być idealna, by być wystarczająca
Czyli jesteś...?
Jestem Weroniką w procesie. Nieidealną, ale już
Nie zagubioną. I co najważniejsze, już nie sama
⏱️ Synced Lyrics
[00:01.64] A jeśli twoja córka kiedyś spojrzy ci w oczy
[00:03.69] I zapyta: "Kim byłaś, zanim byłaś moją mamą?"
[00:07.63] Powiem jej, że byłam wszystkim, czym bałam się być
[00:10.58] Że długo szukałam siebie w oczach innych. Że zanim
[00:13.71] Przyszła na świat, ja też próbowałam się pojawić. Na
[00:16.66] Nowo. Ale to ona, bez słów, przypomniała mi, kim jestem
[00:22.05] A kiedy poczułaś, że narodziłaś się na nowo?
[00:25.56] Kiedy dowiedziałam się od bliskich, że mogło mnie tu nie być
[00:29.72] I co czujesz, kiedy wracasz do tego momentu?
[00:33.65] Wdzięczność. Że moje życie nie skończyło się wtedy. Nie wiem
[00:38.33] Co musiałaś czuć, mamo, podpisując dokument, czy mają ratować
[00:42.62] Mnie, czy ciebie. Ale dziękuję. Dziękuję, że wybrałaś nas
[00:48.04] A ja żyję tak, by nie zmarnować tej szansy, jaką jest życie
[00:52.10] A teraz co czujesz?
[00:54.50] Nie zawsze byłam rozumiana. Ale nigdy nie byłam całkiem
[00:57.91] Sama. I już wiem, że każda blizna to nie wstyd. To znak
[01:01.92] Że jestem. Że nie muszę być idealna, by być wystarczająca
[01:07.03] Czyli jesteś...?
[01:07.99] Jestem Weroniką w procesie. Nieidealną, ale już
[01:11.78] Nie zagubioną. I co najważniejsze, już nie sama
[01:19.97]
[00:03.69] I zapyta: "Kim byłaś, zanim byłaś moją mamą?"
[00:07.63] Powiem jej, że byłam wszystkim, czym bałam się być
[00:10.58] Że długo szukałam siebie w oczach innych. Że zanim
[00:13.71] Przyszła na świat, ja też próbowałam się pojawić. Na
[00:16.66] Nowo. Ale to ona, bez słów, przypomniała mi, kim jestem
[00:22.05] A kiedy poczułaś, że narodziłaś się na nowo?
[00:25.56] Kiedy dowiedziałam się od bliskich, że mogło mnie tu nie być
[00:29.72] I co czujesz, kiedy wracasz do tego momentu?
[00:33.65] Wdzięczność. Że moje życie nie skończyło się wtedy. Nie wiem
[00:38.33] Co musiałaś czuć, mamo, podpisując dokument, czy mają ratować
[00:42.62] Mnie, czy ciebie. Ale dziękuję. Dziękuję, że wybrałaś nas
[00:48.04] A ja żyję tak, by nie zmarnować tej szansy, jaką jest życie
[00:52.10] A teraz co czujesz?
[00:54.50] Nie zawsze byłam rozumiana. Ale nigdy nie byłam całkiem
[00:57.91] Sama. I już wiem, że każda blizna to nie wstyd. To znak
[01:01.92] Że jestem. Że nie muszę być idealna, by być wystarczająca
[01:07.03] Czyli jesteś...?
[01:07.99] Jestem Weroniką w procesie. Nieidealną, ale już
[01:11.78] Nie zagubioną. I co najważniejsze, już nie sama
[01:19.97]