Blackluck
🎵 5881 characters
⏱️ 4:41 duration
🆔 ID: 30640106
📜 Lyrics
Τι να πιστέψω δεν ξέρω πια, πως να φερθώ δεν γνωρίζω πλέον
Πόσο μισώ λόγια πλαστικά, μη μ αναγκάζεις να σου τα λέω
Έχω πολλά ερωτηματικά, παίζω βαθιά όχι δεν επιπλέω
Γάμα το ζούμε όλοι μια φορά, όμως μια φράση λέει άλλα ξέρω
Έχεις μεγάλη ιδέα μπρο, πως να στο πω να το νιώσεις
Σκορπίζεις σαν τον καπνό, λόγια φθηνά σαν εκπτώσεις
Είναι το ραπ μαλακίες, μόδα, μαχαίρια, χημείες
Μες στα τσαντάκια σας γράφει τα χωρια φωτοτυπίες
Γράφουμε και το βαδίζουμε ξες,από το 12 γεύσεις πικρές
Απ το κεφάλι μου μέσα τι θες, ξέρω τι κάνω δεν έχω ενοχές
Πάγο στη φλόγα το κάνω σαφές, μη μετράς άλλο έλα χτίσε και βγες
Ψάξε ψάξε πίσω στο χθες, δεν με γνωρίζεις ούτε και θες, λέει
Σαν να βαρύναν τα feelings σου, και όχι δεν είμαι φίλος σου
Λίγο ειρωνεία δεν βρίσκεις, να σε πατάνε στο είδος σου
Πάντα ήταν κάτω η μύτη μου, τσιμέντο και αλμύρα στα χείλη μου
Ακόμη διστάζουν να παίξουν, ενώ δείχνω όλα τα φύλλα μου
Μαύρο τριφύλλι, μες στη παλάμη, αυτό είναι blackluck
Τύχη πουτάνα, πόσο η ταρίφα, αυτό είναι blackluck
Ερωτευμένος με το σκοτάδι, αυτό είναι blackluck
Κάποτε ο spave, κάποτε ο Φώτης, κάποτε ο blacksad
Μαύρο τριφύλλι, μες στη παλάμη, αυτό είναι blackluck
Τύχη πουτάνα, πόσο η ταρίφα, αυτό είναι blackluck
Ερωτευμένος με το σκοτάδι, αυτό είναι blackluck
Κάποτε ο spave, κάποτε ο Φώτης, κάποτε ο., ναι
Το συνεχίζω το 21, μετά από μήνες και λόγια χαμένα
Δεν με εκπλήσσουν όσα έχουν γίνει, ξέρω πως σκέφτεσαι πριν από σένα
Ο χρόνος μου δίνει εμπειρία, μα παίρνει και κάτι από μένα
Να καίει την υπομονή μου, σ αυτή τη λούπα που λέγεται μέρα
Είναι ηλίθιο στον κόσμο να ανοίγεσαι, κάποια μέρα θα το μετανιώσεις
Δεν είσαστε πια πιτσιρίκια λέει, την ζωή σου πρέπει να στρώσεις
Είναι αλήθεια τον χρόνο φοβάμαι, κι όσα γίνανε πονάν σαν πτώσεις
Μα θέλει αρχίδια να γράφεις αλήθεια, θέλει αρχίδια να λες όσα νιώθεις
Δεν αλλάζουνε τα δεδομένα, εδώ πολλοί πριν από σένα
Δεν φτάνουνε τα δύο χέρια, για να μετρήσω τα αδέρφια ένα ένα
Αυτό εγώ το λέω ευλογία, αυτό ήτανε βαριά κουβέντα
Η μάνα μου μάλλον θα το ξερε, και γέννησε μόνο εμένα
Μαύρο τριφύλλι, μες στη παλάμη, αυτό είναι blackluck
Τύχη πουτάνα, πόσο η ταρίφα, αυτό είναι blackluck
Ερωτευμένος με το σκοτάδι, αυτό είναι blackluck
Κάποτε ο spave, κάποτε ο Φώτης, κάποτε ο blacksad
Μαύρο τριφύλλι, μες στη παλάμη, αυτό είναι blackluck
Τύχη πουτάνα, πόσο η ταρίφα, αυτό είναι blackluck
Ερωτευμένος με το σκοτάδι, αυτό είναι blackluck
Κάποτε ο spave, κάποτε ο Φώτης, κάποτε ο., ναι
Ναι, ένα, ναι ναι ναι, λέει
Μπες μέσα στη... ψυχοσύνθεση μου
Ναι, νιώσε το βάρος
Άσχημες εικόνες μα με όμορφες λέξεις
Ότι μπιτ και να πατήσω μένω ο Φώτης το ξέρεις
Είμαι όμορφες ιδέες μα με άσχημες σκέψεις
Αύτο πρέπει να ξέρεις πριν εμένα επιλέξεις
Δε σου πα ψέμα ποτέ μου, με τρώνε οι δαίμονες μου
Θέλω εμένα να μάθεις, όχι να ακούς τα κουπλέ μου
Στο δωμάτιο χνώτα, μες το τύμπανο μπότα
Τα παντζούρια βαράνε, το στυλό κάνει κόλπα
Πόσες μπάρες έχω γράψει, που μετά είπα να σβήσω
Τίποτα να μετανιώσω ούτε να πάρω πίσω, γιατί
Αυτό τους καίει, αξία δεν χαρίζω
Κι ας μην έχω ελπίδες να καταλάβεις ελπίζω
Ψάχνω μουσικές το μέσα να ηρεμήσει
Ώρες και μέρες που το ραπ δεν με γεμίζει
Κι ας μη μιλάω τι το βλέμμα μου τσιρίζει
Δεν θα στο πω εγώ αν τελικά αξίζει
Πως να σου δείξω όσα θέλω όταν απλά δεν σε φτάνω
Πόσο σε νοιάζει δε ξέρω, κι όσο με νοιάζει θα χάνω
Πάμε ακόμη μια μέρα, μες το κύκλο γεννήθηκες
Όλα ήταν στο μυαλό γιατί τα πίστεψες
ΦΘ είναι...
Πόσο μισώ λόγια πλαστικά, μη μ αναγκάζεις να σου τα λέω
Έχω πολλά ερωτηματικά, παίζω βαθιά όχι δεν επιπλέω
Γάμα το ζούμε όλοι μια φορά, όμως μια φράση λέει άλλα ξέρω
Έχεις μεγάλη ιδέα μπρο, πως να στο πω να το νιώσεις
Σκορπίζεις σαν τον καπνό, λόγια φθηνά σαν εκπτώσεις
Είναι το ραπ μαλακίες, μόδα, μαχαίρια, χημείες
Μες στα τσαντάκια σας γράφει τα χωρια φωτοτυπίες
Γράφουμε και το βαδίζουμε ξες,από το 12 γεύσεις πικρές
Απ το κεφάλι μου μέσα τι θες, ξέρω τι κάνω δεν έχω ενοχές
Πάγο στη φλόγα το κάνω σαφές, μη μετράς άλλο έλα χτίσε και βγες
Ψάξε ψάξε πίσω στο χθες, δεν με γνωρίζεις ούτε και θες, λέει
Σαν να βαρύναν τα feelings σου, και όχι δεν είμαι φίλος σου
Λίγο ειρωνεία δεν βρίσκεις, να σε πατάνε στο είδος σου
Πάντα ήταν κάτω η μύτη μου, τσιμέντο και αλμύρα στα χείλη μου
Ακόμη διστάζουν να παίξουν, ενώ δείχνω όλα τα φύλλα μου
Μαύρο τριφύλλι, μες στη παλάμη, αυτό είναι blackluck
Τύχη πουτάνα, πόσο η ταρίφα, αυτό είναι blackluck
Ερωτευμένος με το σκοτάδι, αυτό είναι blackluck
Κάποτε ο spave, κάποτε ο Φώτης, κάποτε ο blacksad
Μαύρο τριφύλλι, μες στη παλάμη, αυτό είναι blackluck
Τύχη πουτάνα, πόσο η ταρίφα, αυτό είναι blackluck
Ερωτευμένος με το σκοτάδι, αυτό είναι blackluck
Κάποτε ο spave, κάποτε ο Φώτης, κάποτε ο., ναι
Το συνεχίζω το 21, μετά από μήνες και λόγια χαμένα
Δεν με εκπλήσσουν όσα έχουν γίνει, ξέρω πως σκέφτεσαι πριν από σένα
Ο χρόνος μου δίνει εμπειρία, μα παίρνει και κάτι από μένα
Να καίει την υπομονή μου, σ αυτή τη λούπα που λέγεται μέρα
Είναι ηλίθιο στον κόσμο να ανοίγεσαι, κάποια μέρα θα το μετανιώσεις
Δεν είσαστε πια πιτσιρίκια λέει, την ζωή σου πρέπει να στρώσεις
Είναι αλήθεια τον χρόνο φοβάμαι, κι όσα γίνανε πονάν σαν πτώσεις
Μα θέλει αρχίδια να γράφεις αλήθεια, θέλει αρχίδια να λες όσα νιώθεις
Δεν αλλάζουνε τα δεδομένα, εδώ πολλοί πριν από σένα
Δεν φτάνουνε τα δύο χέρια, για να μετρήσω τα αδέρφια ένα ένα
Αυτό εγώ το λέω ευλογία, αυτό ήτανε βαριά κουβέντα
Η μάνα μου μάλλον θα το ξερε, και γέννησε μόνο εμένα
Μαύρο τριφύλλι, μες στη παλάμη, αυτό είναι blackluck
Τύχη πουτάνα, πόσο η ταρίφα, αυτό είναι blackluck
Ερωτευμένος με το σκοτάδι, αυτό είναι blackluck
Κάποτε ο spave, κάποτε ο Φώτης, κάποτε ο blacksad
Μαύρο τριφύλλι, μες στη παλάμη, αυτό είναι blackluck
Τύχη πουτάνα, πόσο η ταρίφα, αυτό είναι blackluck
Ερωτευμένος με το σκοτάδι, αυτό είναι blackluck
Κάποτε ο spave, κάποτε ο Φώτης, κάποτε ο., ναι
Ναι, ένα, ναι ναι ναι, λέει
Μπες μέσα στη... ψυχοσύνθεση μου
Ναι, νιώσε το βάρος
Άσχημες εικόνες μα με όμορφες λέξεις
Ότι μπιτ και να πατήσω μένω ο Φώτης το ξέρεις
Είμαι όμορφες ιδέες μα με άσχημες σκέψεις
Αύτο πρέπει να ξέρεις πριν εμένα επιλέξεις
Δε σου πα ψέμα ποτέ μου, με τρώνε οι δαίμονες μου
Θέλω εμένα να μάθεις, όχι να ακούς τα κουπλέ μου
Στο δωμάτιο χνώτα, μες το τύμπανο μπότα
Τα παντζούρια βαράνε, το στυλό κάνει κόλπα
Πόσες μπάρες έχω γράψει, που μετά είπα να σβήσω
Τίποτα να μετανιώσω ούτε να πάρω πίσω, γιατί
Αυτό τους καίει, αξία δεν χαρίζω
Κι ας μην έχω ελπίδες να καταλάβεις ελπίζω
Ψάχνω μουσικές το μέσα να ηρεμήσει
Ώρες και μέρες που το ραπ δεν με γεμίζει
Κι ας μη μιλάω τι το βλέμμα μου τσιρίζει
Δεν θα στο πω εγώ αν τελικά αξίζει
Πως να σου δείξω όσα θέλω όταν απλά δεν σε φτάνω
Πόσο σε νοιάζει δε ξέρω, κι όσο με νοιάζει θα χάνω
Πάμε ακόμη μια μέρα, μες το κύκλο γεννήθηκες
Όλα ήταν στο μυαλό γιατί τα πίστεψες
ΦΘ είναι...