Mens

Er is echt niets, dat niet gebeuren kan vandaag
Deuren zwaaien open, ramen klappen dicht
En hele werelden vergaan
Omdat ze daarom vroegen, zonder het te weten
En altijd weer de vraag

Of het ooit terecht is, dat het een gevecht is om gewoon ergens te zijn
Om te wonen en te leven en al was het ook maar even
Echt een mens te kunnen zijn
En dan los te komen van je plaats en tijd!

Er is echt niets, dat niet veranderen kan vandaag
Steden overstromen, gebouwen storten in
Blauwe luchten drijven af
In donker bruine ogen, zonder goede reden
En altijd weer de vraag

Of het ooit terecht is, dat het een gevecht is om gewoon ergens te zijn
Om te wonen en te leven en al was het ook maar even
Echt een mens te kunnen zijn
En dan los te komen van je plaats en tijd!

Of het ooit terecht is, dat het een gevecht is om gewoon ergens te zijn
Om te wonen en te leven en al was het ook maar even
Echt een mens te kunnen zijn
En dan los te komen van je plaats en tijd!