Sen Katarzyny II

Na smyczy trzymam filozofów Europy
Podparłam armią marmurowe Piotra stropy
Mam psy sokoły konie kocham łów szalenie
A wokół same zające i jelenie
Pałace stawiam głowy ścinam
Kiedy mi przyjdzie na to chęć
Mam biografów portrecistów
I jeszcze jedno pragnę mieć
Stój Katarzyno Koronę Carów
Sen taki jak ten może Ci z głowy zdjąć
Kobietą jestem ponad miarę swoich czasów
Nie bawią mnie umizgi bladych lowelasów
Ich miękkich palców dotyk budzi obrzydzenie
Już wolę łowić zające i jelenie
Ze wstydu potem ten i ów
Rzekł o mnie Niewyżyta Niemra
I pod batogiem nago biegł
Po śniegu dookoła Kremla
Stój Katarzyno Koronę Carów
Sen taki jak ten może Ci z głowy zdjąć
Kochanka trzeba mi takiego jak imperium
Co by mnie brał tak jak ja daję całą pełnią
Co by i władcy i poddańca był wcieleniem
I mi zastąpił zające i jelenie
Co by rozumiał tak jak ja
Ten głupi dwór rozdanych ról
I pośród pochylonych głów
Dawał mi rozkosz albo ból
Stój Katarzyno Koronę Carów
Sen taki jak ten może Ci z głowy zdjąć
Gdyby się taki kochanek kiedyś znalazł
Wiem Sama wiem Kazałabym go ściąć