Tribute (Late Latin)

hic est optimus cantus in cosmō
laudēs
jamprīdem ego et frater meus
in viā longa iter fēcimus
subitō effulsit daemon
in viā mediā
dum dīxit

cantum optimum in cosmō mī dētis
sunt negantēs jam ēsī

ad meum fratrem
spexī, ac spexit ad mē
et dīximus
certissimē

et cecinimus rem
qua imprīmis mentēs
advenet forte nostrōs
cantio optima in cosmō
fuit cantio optima in cosmō

oc’lōs meōs aspice, facile ‘st vīsū
est sīc fātō, nōn rīsō,
semel inde bis, ergo
it postea bis terque

semel in centum aut mīlle annōrum
quum dat lūcem sōl
ac lūna dat pernox
tum viride crēscunt

nīl attinet ut dīcam
bestia erat stupīta
submīsit ira ad modum
ejus caudae

rogāvit nōs
‘angelī, nōnnē?’
negāvimus
‘hominēs modo!’

nunc cosmī optimus cantus est non
sed sīc laudās dāmus
memorāmus optimum cantus haud
sed laudās clāmāmus
cosmī optimae cantiōnis
cosmī optimus cantus fuit
cantus optimus fuit esto
optimus in ūniversō

papae Lūciferō!

amīcī, et sola res, qua plūrimē interest
ā nōbīs cantātum hāc noctū fatī minimē
sonuit huic cantuī simulter

sīc laudās dāmus
sī placet crēdātis
ibi vōs fuisse volō
sīc opīnārī possum
ah, merda!
dee, quam amanda,
nostra res est, ā nemine standa
ardēns flammae circus
beātus hircus
bene
bene