Giati Miseis

Γάμα την τέχνη φέρε τα Ευρώ
Ρωτάνε τι ψάχνω να βρω
Αν ανοίγει τα πόδια θα μπω
Τ' όνομά της μου λέει απ' την πόρτα πριν βγω
Να γράψω ό,τι ζω είσαι χαζό
Ό,τι δηλώνεις θα γίνεις στη χώρα που ζω
Φτιάξε εσύ την εικόνα μου
Έτσι κι αλλιώς δεν αλλάζω είμαι εγώ
Θες κάτι βαθύ να σου πω να σκεφτείς
Έτσι να γεμίσω το κενό
Μα στράφη θα πάει
Πάλι μονολογώ στον τοίχο μιλώ
Δε γουστάρω τους παλιούς
Γιατί πονάει που δεν πουλάνε
Γι' αυτό πέσαν να μας φάνε
Καλλιτέχνες για ποιο πράγμα μιλάνε
Μα δε γουστάρω τους καινούριους man
Γιατί τη μάνα τους πουλάνε
Γιατί σαν πούστηδες ντύνονται φέρονται
Πες μου τι γλώσσα μιλάνε
Γιατί μισείς τόσο γιατί μισείς τόσο ε
Αν δεν κοιτάς τη δουλειά σου τότε θα την πάρω εγώ
Γιατί μισείς τόσο γιατί μισείς τόσο ε
Αν δεν κοιτάς τ' όραμά σου θα το δεις να βουλιάζει σαν τον Τιτανικό
Γιατί μισείς τόσο γιατί μισείς τόσο ε
Γιατί μισείς τόσο γιατί με μισείς τόσο ε
Γιατί μισείς τόσο γιατί μισείς τόσο ε
Γιατί μισείς τόσο γιατί με μισείς τόσο ε
Γάμα τις επαφές και τον κόσμο που ζω είναι φούσκα
Στη βιομηχανία δεν υπάρχουνε φίλοι χαμόγελα πίσω απ' την πούδρα
Νιώθω καλά μες στον κύκλο μου
Γι' αυτό τραγουδάω γι' αυτούς δεν ψάχνω το δίκιο μου
Χρόνια έχω χάσει τον ύπνο μου
Γι' αυτό δεν κοιμάμαι στον ξύπνιο μου
Ζω στην πόλη των αμαρτωλών κουβαλάω την κατάρα στην πλάτη μου
Με κουράζει μωρό μου μα δε σταματάω κι ας φάω το κεφάλι μου
Δεν το κάνω για το θεαθήναι
Περιμένω τις απολαβές
Τα γουρούνια ψάχνουν σα σκυλιά
Λες και θα το 'χα στις αποσκευές
Σαν προτάσεις διαβάζω ματιές
Στο Toyota παίζει το Ma Benz
Όσο γράφω το επόμενο verse
Με μισούνε σαν να τους απέλασα
Γιατί μισείς τόσο γιατί μισείς τόσο ε
Αν δεν κοιτάς τη δουλειά σου τότε θα την πάρω εγώ
Γιατί μισείς τόσο γιατί μισείς τόσο ε
Αν δεν κοιτάς τ' όραμά σου θα το δεις να βουλιάζει σαν τον Τιτανικό
Γιατί μισείς τόσο γιατί μισείς τόσο ε
Γιατί μισείς τόσο γιατί με μισείς τόσο ε
Γιατί μισείς τόσο γιατί μισείς τόσο ε
Γιατί μισείς τόσο γιατί με μισείς τόσο ε