Amadi Janam be Ghorbanat

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
بی وفا، بی وفا
بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا
نوشدارویی
نوشدارویی
نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی
سنگدل
سنگدل
سنگدل، این زودتر می خواستی حالا چرا
حالا چرا
عمر ما ار مهلت امروز و فردای تو نیست
عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست
من که یک امروز مهمان توام فردا چرا
من که یک امروز مهمان توام فردا چرا
نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان نازکن با ما چرا
وه که با این عمر های کوته بی اعتبار
این همه غافل شدن از چون منی شیدا چرا
آسمان چون جمع مشتاقان ، پریشان می کند
درشگفتم من نمی پاشد ز هم دنیا چرا
شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر
راه مرگ است این یکی بی مونس و تنها چرا
بی مونس و تنها چرا
تنها چرا حالا چرا