Krew

Zbawienie przyjdzie przez krew
Ogromna to tajemnica
We krwi zbawienie niesiemy
Krwią świat zmyjemy

Ta krew w nas się sączy i wsiąka jak nafta
A duch ciężki i gęsty
Pali się łatwo

Zbawienie przyjdzie przez krew
Ogromna to tajemnica...

Odkąd byliśmy
Wiatr ciosał nam twarze
Czyn straszny i wielki głowy zaprzątał
Obłęd serca zapalał
I na zatracenie wodził

A bóg milczał

We krwi naszej żyje Moloch
Co chce byśmy w ogniu stawali
I gdy tak żywcem płoniemy
Kolejnych ofiar woła

Bo we krwi naszej żyje Moloch
Co chce byśmy w ogniu stawali
I kiedy żywcem płoniemy
Kolejnych ofiar chce

I tylko krwią zbryzgani
Sobą się stajemy
Wołamy więc:
Kto upuści z nas krew?
Wołamy więc:
Kto upuści znów krew?
Kto upuści z nas krew?
Kto upuści krew?