Samosierra (Michalowski)

[00:16.01] Pod prąd, wąwozem w twarz ognistym wiatrom
[00:18.94] Po końskie brzuchy w nurt płonącej lawy
[00:24.61] Prze szwoleżerów łatwopalny szwadron
[00:27.51] Gardła armatnie kolanami dławić
[00:33.09] W mokry mrok topi głowy szwoleżerów
[00:36.11] Deszcz gliny ziemi i rozbitej skały
[00:38.95] Ci co polegną pójdą w bohatery
[00:44.45] Ci co przeżyją pójdą w generały
[00:50.25] Potem twarz z ognia jeszcze nieobeschłą
[00:53.06] Będą musieli w szczere giąć uśmiechy
[00:55.69] Z oczu wymazać swoją hardą przeszłość
[00:58.53] Uszy nastawić na szeptów oddechy
[01:04.02] Zwycięskie piersi obciążą ordery
[01:06.93] I wstęgi spłyną z ramion sytych chwały
[01:10.08] Ci co polegli idą w bohatery
[01:15.73] Ci co przeżyli idą w generały
[01:25.40] Potem zaś czyści w paradnych mundurach
[01:28.23] Galopem w wąwóz wielkiej polityki
[01:33.74] Gdzie w deszczu złota i kadzideł chmurach
[01:36.89] Pióra miast armat państw krzyżują szyki
[01:42.38] I tylko paru nie minie pokuta
[01:45.25] W mrowisku lękiem karmionych koterii
[01:48.19] I nieść będą ciężar wytrząśniętej z buta
[01:53.83] Grudki zaschniętej gliny Samosierry
[01:59.67] Ale twarz z ognia jeszcze nieobeschłą
[02:02.77] Będą musieli w szczere giąć uśmiechy
[02:05.35] Z oczu wymazać swoją hardą przeszłość
[02:08.24] Uszy nastawić na szeptów oddechy
[02:13.46] Nie ten umiera co właśnie umiera
[02:16.54] Lecz ten co żyjąc w martwej kroczy chwale
[02:19.41] Więc ci co polegli poszli w bohatery
[02:25.17] Ci co przeżyli muszą walczyć dalej
[02:29.28]