Aokigahara

Solus vadit, gradibus quietis
Rami distorti dolorem ponit
Faciem eius dolorosam non iam vides
Hic idem quietem gratam invenit

Aokigahara
Ut mortis melos est venti sonitus
Lingua semper susurra advocat et tentat
Ut susurrus funebris est venti sonitus
Molestus, morosus et semper impatiens

Aokigahara

Inter arbores animae gemunt
Dolore aluntur tenebrae fatales

A corpore extenta funis
Ventus corpus frigidum movet
Mors ossea bracchia aperuit
Et puerum novum ad pectus premit