Arbab

خون میچکید از لبهای باباش
که پیش چشماش رو نیزه ها رفت
بدون حتی یه قطره آب
شنیدم ارباب رو نیزه ها رفت
چجوری بعد تو بابا بگو آروم بگیرم
نمیخوام زنده باشم کاش منم با تو بمیرم
چجور طاقت بیارم دیدنت رو نیزه ها رو
نمیتونم چجور پنهون کنم این گریه ها رو
قلب سیامو ببخش
خودخواهیامو ببخش
درسته بودم
ولی قبولم کن
من دیگه خسته شدم
از بدیای خودم
درسته آلودم
ولی قبولم کن
تو جان من هستی
جانان من هستی
من بی کس و کارم
خودت پناهم باش
تو شاه شاهانی
تسکین این جانی
محتاج دستاتم
خودت پناهم باش
چجوری بعد تو بابا بگو آروم بگیرم
نمیخوام زنده باشم کاش منم با تو بمیرم
چجور طاقت بیارم دیدنت رو نیزه ها رو
نمیتونم چجور پنهون کنم این گریه ها رو