Bidaram Nakon

بگو چرا عکسات بهم نمیخندن
درا رو به روم میبندن من میمونم تو سرما
میدونم همه چی از اول اشتباه بود
وجودت برام مثل خواب بود بیدارم نکن
هر روز پاکت میکنم اما فرداش پر رنگ تری
هرشب نگران اینم که فردا از پیشم بری
این مرد
چند سال پیش مرده بود
ترانه ای نخونده بود
ساز نمیزد
تو اومدی و من زنده شد
به جوهر آغشته شد
دفتر من
دارم دیوونه میشم ای کاش از ذهنم بری
هر شب به قرصام میگم فراموشی یادم بدین
خسته شدم
خسته شدم.
منو بیدار نکن از این رویا
نمیخوام ببینم حقیقت دنیا