Paeiz Amad

[00:35.15] پاییز آمد در میان درختان لانه کرده کبوتر از تراوش باران می گریزد
[00:48.29] خورشید از غم با تمام غرورش پشت ابر سیاهی عاشقانه به گریه می نشیند
[01:01.22] من با قلبی به سپیدی صبح با امید بهاران میروم به گلستان
[01:09.59] همچو عطر اقاقی لابه لای درختان می نشینم
[01:17.84] باشد روزی به امید بهاران روی دامن صحرا لاله روید
[01:27.88] ، ، ،
[01:49.26] شعر هستی بر لبانم جاری پر توانم آری میروم در کوه و دشت و صحرا
[02:02.93] ره پیمای قله ها هستم من راه خود در توفان در کنار یاران مینوردم
[02:16.27] دارم امید که دهد روزی سختی کوهستان
[02:22.57] بر روان و جانم پاکی این کوه و دشت و صحرا
[02:30.25] باشد روزی برسد به جهان
[02:35.56] شعر هستی بر لب جان نهاده بر کف راه انسان ها را در نوردم
[02:48.56] ، ، ،
[03:14.56] ره پیمای قله ها هستم من راه خود در طوفان در کنار یاران می نوردم
[03:26.66] در کوهستان یا کویر تشنه یا که در جنگل ها رهنوردی شاد و پر امیدم
[03:39.82] شعر هستی بودن و کوشیدن رفتن و پیوستن
[03:47.69] از کژی بگسستن جان فدا کردن در راه حق است
[03:55.43] شعر هستی بودن و کوشیدن رفتن و پیوستن
[04:03.56] از کژی بگسستن جان فدا کردن در راه حق است
[04:11.85]