To co nienazwane

[02:22.04] Tyle było chwil
[02:23.69] W których nie znalazłam odpowiednich słów
[02:27.39] A przecież to, co nienazwane – gubi się
[02:30.25] To czego język nie ocali, traci sens
[02:33.95] W tą stronę bezpowrotnie zbliża wprost do
[02:37.81] Nieistnienia
[02:40.24]
[03:00.43] Zwinny mój język jest, posłuszny mi
[03:05.26] Pieści się słowem, stwarza Ciebie i
[03:10.05] (Ocala cię, ocala cię)
[03:13.35] Ocala cię
[03:22.54]
[03:42.10] Jakich trzeba słów
[03:44.36] Żebym opisać mogła oczy twoich żar
[03:47.40] I przetłumaczyć pojedyncze drżenie warg
[03:50.69] Tak aby rysy twe nie pozostały już
[03:53.56] Tylko wspomnieniem moim, a więc czymś
[03:58.08] Zupełnie innym
[04:00.45]
[04:20.97] Zwinny mój język jest, posłuszny mi
[04:25.73] Pieści się słowem, stwarza Ciebie i
[04:30.52] (Ocala cię, ocala cię, ocala cię)
[04:33.67] Ocala cię
[04:54.17]
[05:47.56] Zwinny mój język jest, posłuszny mi
[05:52.44] Pieści się słowem, stwarza Ciebie i
[05:57.56] (Ocala cię, ocala cię, ocala cię, ocala cię)
[06:00.51] Ocala cię
[06:16.76]