Als Imperatieve Grootmacht

De Dood
Als stille onderwijzer
En onderwijzer der stilte
Waadt zich door het leven

Als bron van kennis der immer onbekende

Verhalende gezichten verliezen het zijn
Verloren in de strijd
Tussen de loyaliteit aan het leven
En de schuld aan de Dood

Als schepper der gedachten
Ontneemt hij de idee
Der bestaanszekerheid
En het vertrouwde karakter
Van de veilige omarming des levens

In zijn imperatieve vorm
Geniet deze onsterfelijke grootmacht
Het monopolie der sturing van het menselijke welzijn
Alsook van de niets ontziende vernietiging van de ademtocht

De Dood
Als stille onderwijzer
En onderwijzer der stilte
Waadt zich door het leven
En leert ons over het totnogtoe onbekende

Verhalende gezichten verliezen het zijn
Verloren in de strijd
Met de loyaliteit aan het leven
Doch ontslapen en ontwaken in een welverdiende rust

Als schepper der gedachten
Biedt hij bestaanszekerheid
En vormt hij het vertrouwde karakter
Van de veilige omarming des Dood

In zijn imperatieve vorm
Deelt deze onsterfelijke grootmacht
Zijn kennis en bezieling
En zijn eeuwigdurende adem