Resistirei (feat. Óscar López González, Santiago Colmenero Fernández & José Carou)

Pensabas que o mundo era libre e a xustiza xusta
E agora semella que xa nada che importa
Que vives asustado, que nada ten sentido
Que todo é unha caixa de grilos

Primeiro foron por eles coa fachenda dos impunes
Dos que mexan nos mortos que fican nas cunetas
Torturados e mercados cantaron coma grilos
Entre eles traizoados e vendidos

Despois viñeron por nós, infiltraron un simpaio
Pra ver quen coñecía, pra ver o que sabía
E só sei unha cousa que sempre tiven clara:
Denantes mortas que escravas!

Denantes mortas que escravas!
Denantes mortas que escravas!
Denantes mortas que escravas!

Primeiro borráronnos da historia, falsearon a memoria
Despois foi día a día coa crítica e a mentira
Nós con cornos e con rabo e axudándose do medo
Fixeron un pobo de cegos

E si, somos unha patria, nazón asoballada
E somos perigosas pra súa maldita España
Vivimos por un soño, morremos pola causa
E sempre daremos batalla

Resucitar na tempestade
Eu neste barco non naufragarei
Resistirei á súa cobiza
Sempre morreremos de pé

Resucitar na tempestade
Eu neste barco non naufragarei
Resistirei á súa cobiza
Resistirei!

E saben que somos tenaces e nunca pararemos
Batemos co seu muro pero non nos detemos
E que con cada golpe facémonos máis fortes
Atacamos polas costas e de fronte

Si, sabemos gañar e sabemos perder
Mais o noso destino é a nosa liberdade
Somos unha irmandade e unha fraternidade
Patria, socialismo ou barbarie

Resucitar na tempestade
Eu neste barco non naufragarei
Resistirei á súa cobiza
Sempre morreremos de pé

Resucitar na tempestade
Eu neste barco non naufragarei
Resistirei á súa cobiza
Resistirei!