prawdziwa mio

Jeszcze się kiedyś obudzę
Jeszcze się kiedyś odwinę
Jeszcze się kiedyś utrudzę

Uczynię z dębu swój kij
Uczynię z kobry cięciwę
Ty sobie śpij sobie śpij

Z Boga uczynię strzałę
Diabeł naciągnie mą kuszę
Cały twój świat podpalę

Sidła na ciebie uczynię
Omotam w sieć wejdę w duszę
Włożę ci pętlę na szyję

Zwieszę łańcuchy z powały
Poniesiesz słodką karę
Zakuję cię w kajdany

Zaprzęgnę do rydwanu
Uprząż zrychtuję na miarę
Tak będziesz służyć Panu

Zakuję w dyby twą głowę
Wdzieję hiszpańskie trzewiki
Tobie zaś chińskie założę

Dokonam srogiej naprawy
Będzie Ci ze mną jak z nikim
Tak załatwimy swe sprawy

Przeoram całą twą ziemię
Jałową glebę zostawię
W końcu na inną zamienię
W końcu zapomnę w zabawie