Ec Man Iõtna

Ec man Iõtna àr um borna,
Þà er forðum mik fœdda höfðu;
Nìu man ek heima, nìu ìviði,
Miõtvið mœran fyr mold neðan.
Àðr Burs synir biõðum um ypðu,
Þeir er Miðgarð, sòl skein sunnan à salar steina,
Þà var grund gròin grœnum lauki
Hittusk æsir à Iðavelli, þeir er hörg ok hof hàtim bruðu,
Afla lögð, auð smiðuðu,
Tangir skòpu ok tòl görðu
Tefldu ì tùni, teitir vàru,
Var þeim vettugis vant or gulli;
Unz þrjàr kvàmu þursa meyjar àmàtkar miõk òr iõtunheimum